Krstimir Copas (Tzopas) je rođen u čuvarskoj kućici na Zejtinliku, tu je proveo detinjstvo, mladost i ceo život, a sada je dočekao da goste pozdravlja toplim osmehom i čvrstim stiskom ruke. Kako kaže, deda Đorđa su izdale malo noge, pa ga je on zamenio od Nove godine.

Krstimir Copas je po ocu Grk, po majci Srbin, nema predaka na Zejtinliku, a radno mesto je dobio zahvaljujući poverenju koje je stekao.

- Ja sam već 30 godina u Solunu. Sarađivao sam kroz građevinsku firmu u kojoj sam radio sa našim konzulatom ovde i stekao sam poverenje, tako da su mi ponudili da postanem čuvar – objasnio je Krstimir.

Ko je Đorđe i otkud na Zejtinliku

Deda Đorđe je potomak svog dede Sava, Srbina iz Grblja, kod Boke kotorske. Savo je sakupio svoje mrtve drugove i saborce i čuvao ih do smrti 1928. godine. Sahranjen je na Zejtinliku, a nasledio ga je sin Đuro Mihailović, koji je tokom Drugog svetskog rata groblje sačuvao od pljačke nacista. Đuro je umro 1961. i sahranjen je uz oca na Zejtinliku, a dužnost čuvara groblja pripala je Đorđu, koji je o njemu brinuo i dočekivao putnike namernike u narednih 60 godina.

Stradali srpski vojnici 

Na groblju i u kosturnici na Zejtinliku počivaju ostaci 5.580 srpskih vojnika stradalih na Solunskom frontu, koji se protezao od Orfanskog zaliva do Ohridskog jezera u dužini od 450 kilometara. Na groblju se nalazi skoro 21.000 grobova, što ga čini najvećim grobljem na Balkanu i jednim od najvećih u Evropi.

Pored posmrtnih ostataka 5.580 srpskih vojnika u kosturnici, još 1.448 srpskih ratnika sahranjeno je u deset parcela na groblju, u dve zajedničke grobnice 78 nepoznatih boraca i 217 nepoznatih srpskih ratnika, zarobljenika prenetih iz Carigrada.