Marinika Tepić, potpredsednica Stranke slobode i pravde i šesta na listi Dragana Đilasa „Srbija protiv nasilja" svoju veštinu u propagandnom ratu protiv naše zemlje brusila je godinama. Tako je svojevremeno došla do izmišljene informacije da su tokom rata u Hrvatskoj srpske vlasti na teritoriji Srbije, tačnije u Vojvodini, držale koncentracione logore za mučenje hrvatskih zarobljenika.

Ovo njeno „otkriće” poslužilo je u jednom trenutku Hrvatskom kulturnom veću (HKV) iz Zagreba da konstruiše priču o navodnom iživljavanju Srba nad tamošnjim ljudima.

Tako je u tekstu iz oktobra 2009, objavljenom na sajtu HKV pod naslovom „Tko je ubijao Hrvate, a danas prešućuje”, stoji da je zvanični Beograd držao pripadnike hrvatske nacionalnosti zarobljene u koncentracionim logorima nedaleko od Zrenjanina, tačnije u naseljima Stajićevo i Begejci (današnji Torak).

Tako se potpisnica ovog teksta pozvala na "profesionalno" iskustvo Marinike Tepić koja je, kako ističe, kao mlada novinarka slučajno došla do dokaza o postojanju dva mesta u kojima su tobože mučeni hrvatski zarobljenici.

– Koliko je (ne) postojanje koncentracionih logora bila tabu tema u Srbiji (a ni danas nije ništa bolje), najbolje svedoči i ovo: Marinika Čobanu (devojačko prezime Tepićeve, prim. aut.) kao mlada novinarka 2002. godine pukim slučajem saznala je da su u Stajićevu i u Begejcima krajem 1991. godine postojali logori za Hrvate. Ona je, naime, došla da izveštava o podizanju crkve u susednom selu – piše u ovom „istraživačkom” radu koji, da bi potkrepio ovu tvrdnju, citira Tepićkine reči:

– Sasvim slučajno sam u razgovoru sa meštanima saznala da nijedan sveštenik ne želi da osvešta tu pravoslavnu crkvu iz prostog razloga što su cigle koje su u nju zazidane dobijene od susednog sela Begejci, i to od građe štala gde su se nekad nalazili hrvatski zarobljenici, odnosno logoraši – rekla je tom prilikom Tepićeva.

Tepićka, kojoj je cilj označiti Srbe kao genocidan narod nastavila je i u daljoj „karijeri“.

– Da se suočimo sa prošlošću i sa genocidom koji je počinjen u naše ime – govorila je u Skupštini Srbije Marinika Tepić misleći ovaj put na Srebrenicu.

Marinika od naroda koji je proglasila genocidnim sada traži da glasa za nju, ali u ovoj kampanji ćuti o 2016. godini kada je svoj potpis stavila na Predlog rezolucije o genocidu u Srebrenici i zahtevala da se srpski narod osudi za isti.

BONUS VIDEO