Pitanje

nije samo aktuelno u Srbiji, već i širom sveta. Sve više zemalja suočava se sa izazovom starenja stanovništva i sve manje radne snage, što utiče na radnu sposobnost i penzioni sistem. Evo kako neke države rešavaju ovaj problem.

Norveška: Pomeranje starosne granice

U Norveškoj se razmatra uvođenje od 67 godina za one rođene 1963. godine. Takođe, predlaže se povećanje za 2/3 godine od očekivanog rasta preostalog životnog veka za rođene 1964. ili kasnije, što bi rezultiralo podizanjem starosne granice za penzionisanje za jedan do dva meseca, a što rezultira jednom godinom po deceniji.

Velika Britanija: Rad do 71. godine

U Velikoj Britaniji, , te se razmatra mogućnost da svako rođen posle aprila 1970. možda mora da radi do svoje 71. godine. Trenutni starosni prag za dobijanje državne penzije je 66 godina, ali se predviđa da će porasti na 68 do 2044. godine.

Japan: Revizija javnog penzijskog sistema

Japansko Ministarstvo zdravlja razmatra ukidanje ili smanjenje sistema koji smanjuje penzije zaposlenih penzionera kada njihov prihod premašuje određeni nivo. Prema sadašnjem sistemu, ako zbir plate i penzije zaposlenog penzionera premašuje određeni iznos, polovina viška se smanjuje iz penzije zaposlenog.

Australija: Prosečna starosna granica za odlazak u penziju

U Australiji, i pored velikog porasta troškova života, prosečna starost za penzionisanje ostala je između 65 i 66 godina. Muškarci nameravaju da se penzionišu nešto kasnije od žena, ali taj jaz se smanjuje. Prosečna ukupna starosna granica za odlazak u penziju je porasla sa 47,4 godine u 1983. na 56,9 godina u 2023.

(Mondo)