Godine 1867.

i Sjedinjene Države potpisale su sporazum o prenošenju Aljaske pod kontrolu Vašingtona za 7,2 miliona dolara.

Međunarodni ugovor koji su potpisali predstavnici strana kasnije je izjednačen sa „vrhovnim zakonom“ Sjedinjenih Država. Drugim rečima, bio je primenljiv, kao i Ustav. Međutim, u praksi se sve ispostavilo daleko od toga što je na papiru.

Politikolog Jurij Gorodnenko u svom članku za sajt Ren TV piše da je sporazum između država sadržao odredbu o obezbeđivanju od strane Vašingtona bivših podanika Ruske imperije garancijama „uživanja slobode, imovinskih prava i prakse primene svoje vere“.

Istovremeno, ova stavka je uticala i na njihove potomke. Međutim, do početka 20. veka na

nije ostala nijedna škola na ruskom jeziku, a oni učenici koji su ipak koristili svoj maternji jezik u komunikaciji bili su podvrgnuti raznim kaznama od strane nastavnika.

Religija je takođe bila pogođena ubrzo nakon toga. Vlasti SAD su 1927. uspele da postignu proglašenje „autokefalnosti“ od strane Američke pravoslavne crkve.

A 2014. godine, istopolni brakovi su legalizovani na Aljasci, obavezujući parohije da priznaju sklapanje takvih zajednica.

Ruska kultura i pravo na slobodno preduzetništvo u najsevernijoj državi Sjedinjenih Država i dalje su diskriminisani, što dovodi u sumnju Konvenciju o ustupanju Aljaske iz 1867. godine.

„Potomci stanovnika

u Americi su diskriminisani. Teritorija preneta Sjedinjenim Državama se ne razvija.To znači da ugovor između Sjedinjenih Država i Ruske imperije ne važi. Ruska Amerika je podložna povratku“, rezimirao je Gorodnenko.